Eindelijk

Al weer behoorlijk lang geleden maakte ik tijdens een cursus kennis met het werk van Michel Szulc Krzyzanowksi, 'Sequences' om precies te zijn. Een hieruit afgeleide oefening was, een serie te maken à la Krzyzanowksi. Slapeloze nachten kreeg ik ervan. Het was een heerlijke puzzel en het resultaat viel bij de medecursisten redelijk in de smaak, maar laat ik verder voor wat het is. Het boek heb ik daarna geleend bij de bibliotheek en zo vaak en lang mogelijk verlengd. Ik vond het zo wonderlijk dat deze foto's me zo enorm te pakken hadden, omdat het zo ver af staat van wat ik doe en van het werk wat al in mijn kast staat. Dus wilde ik het boek aanschaffen. Helaas was het al lang uitverkocht en ook tweedehands nergens meer te vinden. Uit pure wanhoop heb ik bij de bibliotheek, waar ik het inmiddels alweer een paar keer had geleend, geïnformeerd of ik het over kon nemen, eventueel wanneer het uit de verhuur zou gaan. Maar omdat dit het enige exepmlaar was, ging dat feest niet door. Dat was toch een tegenvaller omdat ik me tot dat moment de enige voelde die in het boek geïnteresseerd was. Toen ik er overheen was en het weer wilde lenen, was het boek er niet. En zelfs niet meer in het bestand...
Na verder spitten op het net, kreeg ik de tip om bij een galerie in Parijs te informeren. Nooit hebben zij terug gereageerd, in welke taal ik ook schreef. Uiteindelijk via zijn eigen site , kreeg ik van Krzyzanowski begin dit jaar het goede nieuws dat het boek in herdruk zou gaan, althans zo had ik het begrepen. Tot ik een paar weken geleden een uitnodiging ontving om de opening van zijn expositie bij te wonen bij galerie Baudelaire in Antwerpen, waar tevens de boekpresentatie plaats zou vinden. Galerie Baudelaire is een kleine actieve ingetogen nederlandse galerie in hartje Antwerpen, zonder veel tierelantijnen, met alle aandacht voor de foto's. Er werden een stuk of twintig sequenties tentoongesteld. Het werd er geleidelijk behoorlijk druk. Een kort woordje kon ik wisselen met journalist Arnold Karskens. Ook Gerrit-Jan Wolfensberger voegde zich bij het gemeleerde publiek en toonden zijn interesse en vriendschap.


Helemaal vrolijk werd ik van het gesprekje wat ik met de kunstenaar zelf had, waarbij ik vergat hem attent te maken op mijn eigen expositie die nu loopt in Haarlems 'Zuiderhout' tot eind januari en waar meer ruimte is, die ik gebruik om onder andere foto's uit IJsland en Ierland op te hangen en waar het licht weer iets beter is.
Ik verliet Baudelaire zeer voldaan en met een exemplaar van het boek, geen herdruk maar een prachtige hernieuwde nu complete bundeling van zijn zwart/wit sequenties.