Kei

De beurzen op de voorpagina, ze kelderen als een baksteen. Erg allemaal. Wereldwijd bezit afschaffen, iedereen gelukkig en goed voor het milieu.



Op 11 januari overleed Sir Edward Hillary op 88 jarige leeftijd, las ik gisteren in de krant. Hij beklom in 1953 als eerste de Mt. Everest. Er staat een foto van zijn kist, Nepalese sherpa's er omheen en de ijsbijl die hij destijds gebruikte ligt bovenop. Dat doet me wel wat, zo iemand die zijn hart volgde. Het was een mooi mens en een kei.


Al weer geruime tijd terug mocht ik deze steen fotograferen. Steen komt wel vaker voor op mijn foto's maar deze was nogal bijzonder. Het was meegenomen van Mount McKinley, Canada, de koudste berg ter wereld. Ik geloof overigens niet dan Hillary hier geweest is. De foto werd gebruikt op een trouwkaart. De steen vond ik een mooi symbool, beladen met contrast.

4U

Nu ik door mijn tranen de zee niet meer kan zien
en ik door de pijn mij helemaal niet voel
kijk ik naar Corbijn
en zingt U2 wat ik bedoel

Geen eigen beeld dit keer,
maar de tonen van Anton Corbijn en de klanken van U2.

Vastleggen

Amsterdam kent de Witte Fietsen. Dit zijn fietsen met een witte kleur, die iedereen gratis of tegen een geringe vergoeding mag gebruiken. De eerste witte fiets - een exemplaar dat ter plekke werd witgeschilderd - werd meteen door de politie in beslag genomen, omdat het wettelijk verplichte fietsslot ontbrak.
Nu, dit is duidelijk een zwarte fiets.


Hier heeft iemand volgens mij besloten, dat deze fiets zich niet gaat verplaatsen. De brug is solidair en laat alles over zich heen komen.
Zo'n beeld roept vragen op en doet van alles vermoeden. Waar laat je dat allemaal als je een stukje gaat fietsen? De eigenaar vertrouwt de slotenfabrikanten niet en de bruggenbouwer wel. Deze man is al veel fietsen kwijtgeraakt en is erg gehecht aan deze. De fiets wordt alleen voor lange afstanden gebruikt. Zou zijn voordeur ook zo beveiligd zijn? Ik ben benieuwd naar zijn sleutelbos. Zou de eigenaar zeker zijn dat hij nu wel goed op slot staat? Is het niet gewoon een soort grapje of artistieke uiting en zou er ergens misschien nog een verborgen camera staan? Deze fiets staat altijd buiten en daar krijg ik dan ineens een beetje medelijden mee, zo geliefd en dan in weer en wind. Ik bezie zijn roestige ketting en stel me het gepiep bij het fietsen voor alsof hij zegt: "stond ik maar lekker onderaan in een verwarmd trappenhuis, onder een kapstok ofzo, naast de meterkast en tegen een damesfiets".

Afijn, ik moet me niet zo laten gaan, weet je wat, ik leg hem nog een keertje vast, maar dan voor altijd.

Perfecte Storm

Moskenes, Lofoten.
Bij het maken van deze foto kwam iemand op mij af. Hij wilde graag een praatje, maar sprak nauwelijks engels. Het was de gepensioneerde eigenaar, de boot was ruim 70 jaar en lag al jaren op de kant. Het schip leek wel een visgraat, maar zo een met een kop en staart. Zijn trots en leven lag daar rustig voor zijn deur langzaam uiteen te vallen. Beneden aan de kaai lag zijn nieuwe trots, een kleine houten roeiboot, ook 70 jaar, als kind van zijn vader gekregen.


De Hollandse Platvis Vloot wordt ingekrompen met 23 boten en die boten worden gesloopt, zodat ze elders op de wereld niet alsnog vis gaan vangen... Dat is toch best bizar. Het geeft aan wat een gigantisch effectieve schepen dat zijn, dat de visstand zorgelijk blijft en dat we erkennen dat mensen zelf niet het vermogen hebben zich te beheersen (ik generaliseer voor het gemak).

Iedereen die dit leest wens ik voor 2008 toch een succesvol jaar, een rechte koers, met alleen deining die hanteerbaar is en een behouden vaart.



Hoe gaat dat lied van Boudewijn de Groot ook al weer; "Hoe sterk is de eenzame visser die recht tegen de wind zichzelf een weg baant". Nu bekruipt me het gevoel dat ik in de film "The Perfect Storm" speel, waar een vissersteam zijn 'geluk' zoekt en dan in nogal te zwaar weer terecht komt. Mag je voor dat doel alles in de waagschaal leggen, of is dat je plicht? Is dat "je gevoel volgen", dat bedoelen ze toch niet met "mens, durf te leven"?
Perfecte storm, rare titel eigenlijk door de combinatie van woorden, zou Erwin Krol die bedacht hebben? Hooguit zij die er lachend uit terugkeren, zouden iets een perfecte storm kunnen noemen.
Ik weet nu dat, wanneer je in een storm zit, waar je ook kijkt, er niets perfect is. In een beste storm heb je nauwelijks iets in de hand en dat noem ik niet ideaal.

edit: translated into English under 'reacties'