Larix in de herfst van mijn leven

..., althans tot nu dan, ik hoop dat er nog zo'n mooie herfst volgt.

Geweldig zo'n boom die zelf de slingers van het feest uithangt. Hoe vaak maken we nu een herfst bewust mee? Eén waarin je je moet omkleden, omdat je net doornat en koud geregend bent, één waarin je van eikeltjes en lucifers poppetjes of andere constructies hebt gemaakt, één waarin je op zoek bent geweest naar paddestoelen en waarvan je heel wat verschillende soorten bent tegengekomen, één waarin je door de stapels gevallen bladeren hebt lopen schoppen nadat je het verkleurde loof nog aan de takken hebt bewonderd, één waarin je mosselen, bokbier en gepofte kastanjes hebt geproeft, één waarin je de omgeving van het kaarslicht als een oase ervaart van rust, warmte en licht. En waarom zijn dames altijd x-lentes jong. Zeg van mij gerust dat ik 45 herfsts jong ben. Ik zal er ben blij mee zijn.

Zo lijkt soms het leven eenvoudig, maar ik moet het wel steeds harop tegen mezelf zeggen om er iets van te geloven. Naast de soms moeilijke 'hart en ziel'-zaken, is er zoiets als economie. Ik ontmoet et Beest ook op mijn werk.
In de VS heeft het $700.000.000.000 kostende (1e) reddingsplan voor hun economie het (verbazing alom wekkend) niet gehaald. Ik ben benieuwd naar hun uiteindelijke plan. Ter vergelijking: Nederland geeft 5 miljard (0,8% van het BNP) aan ontwikkelingshulp, de VS 21,75 miljard dollar (ik meen 0,18%). Japan helpt de economie met ruim 19 miljard. Belgie doet bijna 6,5 miljard in Dexia en de Benelux ruim 11 miljard in Fortis.
"De OESO verzamelde de gegevens van de 22 rijke landen die deel uitmaken van het ontwikkelingshulpcomité DAC. Zij zijn wereldwijd de grootste donoren. Hun steun daalde in 2007 met 8,4 pct tot 103,7 miljard dollar in totaal. Dat bedrag vertegenwoordigt amper 0,28 procent van het gezamenlijk bruto nationaal inkomen." (bron detijd.be).

Afijn, ik heb op school geen economie gehad in mijn pakket. Ik denk nu niet mensen ga eikels zoeken, maar eikels ga mensen zoeken!

(edit 9/10: de 700 miljard is er in Amerika door, Nederland heeft inmiddels tientallen miljarden in het financiele zwarte gat gestopt, IJsland failliet, een aantal Engelse voetbalculbs voor honderden miljoenen tot bijna een miljard schuld, ik ben de tel kwijt geraakt. Gisteren toch een paar euro gedoneerd voor het astma fonds)

Mehr Meer

Voor de liefhebber.
Toegegeven een cliché, maar niet als herfstfoto, alhoewel dat misschien zowel op het eerste als tweede gezicht niet zo opvalt.
De zomer is voorbij. De herfst wordt weer prachtig.

Zee

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.

Toon Hermans.

Water under the bridge

Met de kruising van infrastruktuur kan je alle kanten op. Je zou een brug te ver kunnen gaan, dan alle bruggen achter je verbranden en vervolgens een brug slaan om tenslotte over de brug te komen. Dit is allemaal begrijpelijk. Maar waar nou het "water under the bridge" vandaan komt is mij een raadsel. Zou Winnie the Pooh er achter zitten, met zijn Pooh-stokjes spel.

Over Winnie de Pooh gesproken. Hier kan je zien of je een Tijgetje bent (of een ander karakter). Altijd fijn om te weten of het klopt.

Gepasseerd station

Te laat!
Ik ben te laat voor het honderjarig bestaan van Station Haarlem. Dat was 1 september. Het is me al vaker gebeurd, dat ik in een race met de klok, het station binnen stormde, braaf een kaartje regelde, de trap op rende en op het moment dat mijn hoofd boven het niveau van het perron uitsteeg, ik de beoogde trein precies op tijd zag vertrekken. Er zijn treinen die gewoon op tijd vertrekken als je te laat bent en treinen die te laat vertrekken wanneer je op tijd bent. Beiden zijn slecht voor het humeur. Ik realiseer me dan, dat er om me heen heel wat rustig wachtende mede reizigers staan, die nu ook wachten om te zien hoe ik tot ontploffing kom. Gelukkig heb ik ze van dat pleziertje altijd nog kunnen onthouden. Maar hoe het er uit heeft gezien de keren dat ik nog een stukje achter een wagon heb aangerend, weet ik eigenlijk niet.





Afijn, ik heb 'de trein gemist', het is nu een gepasseerd station.
Gek eigenlijk, het klinkt ook een beetje alsof het station zelf passeert. Het is, ter afwisseling, een leuke (antieke en egocentrische) filosofie trouwens, te denken dat jezelf stilstaat en alles om je heen beweegt.
De term 'gepasseerd station' vind ik overigens een zwakke. Het geeft iets definitiefs aan, maar ik herinner me een treinreis waarin ik een station passeerde waar ik echt had moeten uitstappen. De conducteur werkte niet mee aan het gezegde en bewerkte mijn kaartje zo dat ik op een andere trein gewoon terug kon zodat ik wel in Haarlem uit kon stappen. Ik blijk meerdere stations gepasseerd te hebben in mijn leven. Honkbal was ook zo'n soort station, ik speel nu softbal. Maar gisteren werd ik gevraagd om vandaag weer een honkbalwedstrijd te spelen en na de wedstijd liggen volgende alweer in het verschiet. De Angelsaksen hebben het niet over een of ander station, zij zeggen "Water under the bridge".