Koning Kippenvel

Tijdens een zonnige zondagochtend ontwikkelde zich een wolk, die weer na een kwartier leeg en verdwenen was. Gek hoe een regenboog me steeds weer kan boeien en hoe blij ik me voel het meegemaakt te mogen hebben. Maar voor het eerst heb ik moeite te vertellen waar de foto is genomen.

Niet omdat links van me het Tintagel Castle stond. Had ik daar gestaan, dan kon ik dezelfde foto nemen en was er niets aan de hand. Maar omdat ik me geneer omdat ik me door een website heb laten misleiden een kamer met "seaview" te boeken. Het naburige Camelot Castle was een griezelige bedoeling, waar je nep-kunst werd opgedrongen door de eigenaar, een megalomane smakeloze zelfverklaarde "artist", van wiens mede-eigenaresse er een stichtelijk rijmpje voor ons op het bed klaarlag, met een dvd over de grootsheid van het 'kasteel'. En van wie we bij het verlaten een niet om aan te horen cd mee naar huis kregen, want de man doet ook gitaar. Aan zijn diepe betrokkenheid bij het gevaarlijk scientology genootschap kon ternauwernood ontsnapt worden. King Arthur moet woelen in zijn graf, machteloos dat de buurt zo achteruit gegaan is.