Papillon

Vaarwel Vrijheid. Al weer een paar weken aan het werk na een fijne vakantie, slijt het stramien er weer aardig in. Op tijd op het werk zijn, op tijd eten, op tijd rekeningen betalen. Hoe ziet Michelle Martin haar vrijheid, nu ze onlangs vervroegd is 'vrijgelaten'? Wat stond Breivik stom te lachen toen hij zijn straf uitgesproken hoorde, ik krijg de grimas moeilijk van m'n netvlies. Net zoals James Holmes, de bioscoopschutter, met zijn rode kapsel en bizarre blik, me maar niet loslaat. Over vleermuizen gesproken, sinds de afgelopen vakantie, waarin we weinig economisch in het rond fladderden, merk ik dat er over de achtertuin een of twee vleermuizen scheren. Ze zijn zo heerlijk snel en wendbaar en zonder vluchtplan. Geleidelijk naderen ze de gevel meer en meer en het blijft boeiend wetende dat ze wel 150 gram mug eten per avond, die ze later ergens in de nieuwbouwwijk ondersteboven gaan verteren. De in achtertuin woekerende vlinderstruiken doen hun naam eer aan, er zijn heel wat vlinders langs geweest. Tijdens de vakantie had ik alle tijd (vrijheid) om naar ze te kijken en over ze te fantaseren. Dat blijkt enorm leuk en een fijn gevoel te geven. Altijd dacht ik: Fladderen is een opportune manier van je verplaatsen. Zo meende ik dat vlinders' vlucht er een van toevalligheden was; klappen ze hun plankige zeilen naar beneden, dan gaan ze omhoog en andersom en verder waaien ze met alle winden mee. Maar toen ik er eens twee elkaar achterna zag wapperen, kon ik niet anders dan van hun volledig synchrone kriskras vlucht genieten en mijn idee hierover aanpassen. Er is niets willekeurig aan hun vlucht! En dan hun gedrag op de bloem zelf. Als het een beetje te hard waait naar hun zin, klappen ze hun bonte palletten dicht.


Deze foto van een Atalanta nam ik tijdens een regenbui. De foto staat niet per ongeluk ondersteboven. Volgens mij gaat het dier expres zo hangen, niet om een vleermuis te immiteren, maar m.i. zodat hij niet zo veel last van de regen heeft en de druppels niet de vleugels bezoedelen. Overigens blijken er in het borsthaar flinke druppels te blijven hangen; misschien om te drinken? of is dat naief. De vlucht van de Admiraalvlinder lijkt overigens minder niet-economisch dan ik dacht. Ze vliegen van Finland in 5 weken zo'n 3000 km naar zuid-Europa, zo las ik. Geweldig, toch?
Vandaag verkiezingen. Na het zien van "The Matrix" twijfelde ik een moment, of de getoonde schijn werkelijke vrijheid, misschien ook mijn werkelijke schijn vrijheid zou zijn. De film "Wall Street" suggereert dat niet de volksvertegenwoordiging maar het Kapitaal de koers der dingen bepaalt. De Volkskrant plaatste zaterdag jl. een artikel onder de titel "Stemmen is geen keuze", gebaseerd op een onderzoek van hoogleraar de Lange van de VU. Het gezin waarin we opgroeien en de genen die we meekrijgen bepalen ons stemgedrag. Dit artikel sluit af met dat je stem voor een groot deel onbewust en ondoordacht is en dat daarna charisma en rationele afwegingen een rol spelen. Hoopvol en met vertrouwen liep ik naar de stembus en kijk al weer rijkhalzend uit naar het nieuwe vlinderseizoen.