Petit retraite

Terug uit Gent en uit het klooster. Aan halloween viel desondanks niet te ontkomen. Geesten en zombies gingen door de straten en hingen voor etalages, soms met rammelend collectebusje. Het was kort maar zinnenprikkelend.


In Gent is het schitterend, ondanks dat ze er nog niet mee klaar zijn. Ik ben dat ook nog niet met Gent. Af en toe wenste ik me luchtgeveerd schoeisel bij het opdoemen van een volgende passage met kasseien. En smakelijk is Gent trouwens ook. Ondanks de alom hangende levende lijken overheerste de geur van wafels, brood en fijne kruiden. Ik leerde dat er met de Klokke Roeland niet valt te spotten. De mannen spreken er grappig en meisjes lieftallig, als ze weer eens hun verkleinwoordjes gebruiken. Zelfs de herfst, die was zeer vriendelijk.
Maar het bezoek was eigenlijk om Stefan Vanfleteren te doen.


Ook hier portretten van overwegend Belgen, met markante koppen in groot zwartwit. Zijn expositie was adembenemend in Zomercircus Mahy, waar er niet aan klimaatbeheersing werd gedaan en de duiven vrij spel hadden, getuige de veertjes her en der en wat verloren vogelpoepjes. De omgeving versterkte de sfeer van de foto's enorm. Genoeg superlatieven, een voorproefje.