maandag 24 augustus 2009

Nu of nooit?

Niet ieder besluit wordt voorafgegaan door deze korte en dramatische vraag. Na zo'n vraag volgt, bewust of onbewust, soms in een fractie van een seconde, een hele afweging of kop-of-munt. Een interessante bezigheid is het je afvragen hoeveel en welke nu-of-nooit momenten je inmiddels hebt meegemaakt. Betekent het iets, wanneer je voortdurend of juist zelden nu-of-nooit momenten meemaakt? Een van de essentiele elementen bij het nemen van een beslissing is timing. Federer en McEnroe hoeven niet van die dikke bovenarmen te hebben als Nadal en Vilas, omdat hun timing net wat beter is. Een grap op het verkeerde moment sorteert een averechts effect. De meest succesvolle handelaren zijn dat omdat ze in hun acties het juiste moment kiezen. Aardappels smaken het best als je ze op tijd afgiet.


Net als musiceren bestaat fotografie voor een groot deel uit timing. Als fotograaf moet je op het juiste moment op de juiste plaats zijn en zorg je dat je precies op het juiste moment begint met belichten. Zelfs het stoppen van belichten moet bewust gekozen worden. De natuur- en reportagefotograaf beleeft continu nu-of-nooit momenten, iedere keer is het licht of zijn de omstandigheden anders en nooit zal het meer hetzelfde zijn. Eerder noemde ik al Henri Cartier-Bresson met zijn "decisive moment". Dat timing (een Nederlandse omschrijving neemt te veel tijd in beslag) soms een rekbaar begrip is, zie je bij Robert Capa. Recent onderzoek maakt dat er weer wordt getwijfeld aan de authenticiteit van zijn foto 'Death of a soldier'. Het is een van de beroemdste foto's, maar hij heeft het moment geensceneerd en gelijktijdig de Spaanse burgeroorlog er een gezicht mee gegeven.

Soms doet zich plots een mogelijkheid voor of blijkt dat je ergens 'klaar' voor bent.
Laura Dekker is 13 jaar en wil solo een wereldreis maken in een zeilboot. Voor haar is het zwaar nu of nooit. Ze moet namelijk in september vertrekken om de jongste ooit te worden die dit presteerde.

Vorige week besloot de National Geographic Society, die een collectie van elf miljoen foto's over het leven op aarde beheert, vanaf 17 september foto's ter verkoop aan te bieden, via de Steven Kasher Gallery
Een voorbeeld van ongelukkige timing. Als ze in Washington beter hun research voor elkaar zouden hebben, men had kunnen zien, dat ik dit jaar maar liefst drie maal exposeer. En niet alleen met concurerende foto's maar ook met sterk concurerende prijzen (waar zit die smiley).

Ik ben hier nog niet klaar mee, nu of nooit, ik kom er zeker en vast op terug. 

1 opmerking:

Anoniem zei

Prachtige mijmering op je weblog. Gelukkig, indien het "nooit" het gebaande pad schijnt, dat het constante "nu" als een ontelbare reeks piketpaaltjes je weg blijft markeren. De niet te tellen momenten ontstaan natuurlijk door het niet versagende "doorgaan" en altijd alert zijn op die juiste ogenblikken en plaatsen. Niet stilstaan of wanhopen dus. Maar hopen en vertrouwen. Het blijft dan langer licht in de duisternis. Die uitstraling zorgt voor "wind-mee".
Go on and fly away

jepa.