Het lege laagland ten westen van Borgarnes heet Mýrar en bestaat uit moerasland met verspreide steenformaties. De basis wordt gevormd door 11 miljoen jaar oud lava gesteente. Het gebied wordt opgeleukt door meertjes en stroompjes, die vooral in de zomer zichtbaar moeten zijn. Maar in deze tijd (februari) is alles wit en wijd. Na een hele tijd op een glibberig kronkel- en hobbelpad gereden te hebben, waarin ik me voortdurend afvroeg of ik er goed aan deed deze route te nemen, trof ik dit paar. Het leken me geen boerderijen. Veel aan landbouw werd hier niet gedaan en veeteelt vond er ook nauwelijks plaats. Mogelijkheden voor vertier zag ik niet, geen winkels, geen kerk. Vanwege de verbazing over dit duo, ging ik zelf mijn vragen invullen, waarbij ik me vast en zeker heb vergist, omdat ik me uiteindelijk niet heb geinformeerd.
IJsland, de oudste democratie ter wereld, heeft op 25 april gekozen voor een nieuwe president, Jóhanna Sigurðardóttir, een bijzondere vrouw en moeder van wie veel verwacht wordt. Morgen wordt het moederdag, maar vandaag is het Europadag. Als het aan Sigurðardóttir ligt zijn ze een volgende ster op de Europese vlag. Skál, op betere tijden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten