Vandaag lijkt me een goed moment om het kalm aan te doen, enerzijds vanwege vermoeidheid, anderzijds vanwege de wat grijzige dag. Het postkantoor bezoek ik om aan dit log te werken, maar ook hier een voor mij onmogelijk toetsenbord. Van de juffrouw achter het loket hoef ik mijn vergeefse poging achter de computer niet te betalen. Onderweg terug laat het weer zich van haar betere kant zien. Dat wordt wel vaker gezegd in IJsland, "als het weer je niet bevalt, dan wacht je gewoon een half uurtje". Dus ga ik kijken of er in Dyrholey nog wat te doen is.
De vuurtoren heb ik nog niet van dichtbij gezien, maar de weg is vanaf de voet van de berg al afgezet. Als ik me goed inpak, spullen op mijn rug vastmaak en het eerste kwartiertje geklommen heb, merk ik waarom er 'Impassable' aan de voet staat. Sommige stukken zijn prima beloopbaar, maar hele stukken zak ik tot voorbij mijn knieeen in de sneeuw waardoor ik met een gekke kruiploop beweging me moet voortbewegen. Eenmaal boven beloont het uitzicht de moeizame tocht naar de top. Ook de vuurtoren is fijn om te zien en ligt er lekker ingesneeuwd bij. Als ik terug op mijn kamer ben nadat ik een hapje heb gegeten, lijkt de lucht mij zo geschikt voor een prima noorderlicht avond. Dus net na middernacht met de spullen in de auto weer naar de bekende kust.
In het begin van de volgende twee uur, zie ik naast de sterrenbeelden en de maan, alleen een vallende ster, die ik helaas met de verkeerde wens benut (of niet, maar dat moet nog blijken).
Vandaag lijkt me een goed moment om het kalm aan te doen, enerzijds vanwege vermoeidheid, anderzijds vanwege de wat grijzige dag. Het postkantoor bezoek ik om aan dit log te werken, maar ook hier een voor mij onmogelijk toetsenbord. Van de juffrouw achter het loket hoef ik mijn vergeefse poging achter de computer niet te betalen. Onderweg terug laat het weer zich van haar betere kant zien. Dat wordt wel vaker gezegd in IJsland, "als het weer je niet bevalt, dan wacht je gewoon een half uurtje". Dus ga ik kijken of er in Dyrholey nog wat te doen is.
De vuurtoren heb ik nog niet van dichtbij gezien, maar de weg is vanaf de voet van de berg al afgezet. Als ik me goed inpak, spullen op mijn rug vastmaak en het eerste kwartiertje geklommen heb, merk ik waarom er 'Impassable' aan de voet staat. Sommige stukken zijn prima beloopbaar, maar hele stukken zak ik tot voorbij mijn knieeen in de sneeuw waardoor ik met een gekke kruiploop beweging me moet voortbewegen. Eenmaal boven beloont het uitzicht de moeizame tocht naar de top. Ook de vuurtoren is fijn om te zien en ligt er lekker ingesneeuwd bij. Als ik terug op mijn kamer ben nadat ik een hapje heb gegeten, lijkt de lucht mij zo geschikt voor een prima noorderlicht avond. Dus net na middernacht met de spullen in de auto weer naar de bekende kust.
In het begin van de volgende twee uur, zie ik naast de sterrenbeelden en de maan, alleen een vallende ster, die ik helaas met de verkeerde wens benut (of niet, maar dat moet nog blijken).
1 opmerking:
zeer mooie foto's, leuke blog als goed.
zegeningen ...
Een reactie posten