Intermezzo 12

Om 04:54 uur word ik (en met mij een aantal andere toeristen) opgehaald en naar Kevlavik Airport gebracht. Laat ik het zo zeggen; een sfeervolle onderneming is het niet. Het inchecken op nuchtere maag gaat ook zeer stroef en ik wordt verrast door een giga aanslag op mijn portemonnaie, ondanks dat ik minder gewicht bij me heb dan op de heenweg (toen overgewicht van koffer en handbagage geen probleem was). De deskjuf is niet onder de indruk van mijn tegenspartelen en merkt ook op dat mijn fototas te zwaar is om als handbagage mee te nemen, dus die moet, hup, het ruim in. Trouwens over overgewicht gesproken, ik ben vorig jaar 17 kilo afgevallen en daar hoor je ze natuurlijk niet over. Dat mijn knip lichter wordt heeft ook geen invloed op de eindafrekening, ik grap wel maar ben niet blij. Nog nooit ben ik zo gescheiden geweest van mijn reisgezel. Het voelt alsof je je minderjarige dochter op de trein zet, op weg naar de andere kant van het land, waarbij ze nog een beetje moet overstappen. Oh wacht, 'tuurlijk, het is vrijdag de 13e. Mijn geluk is duidelijk op. Het wordt dus vanaf dat moment de daaropvolgende acht uur duimen draaien. Op Schiphol blijkt m'n bagage intakt en compleet, zucht. De volgende week nog even de film laten ontwikkelen waarvan ik van plan ben tzt. hier wat resultaten te tonen.


Naar je gletsjers heb ik geluisterd en op je strand heb ik geroepen en je hebt me alle ruimte gegeven en het licht waar ik voor kwam.
Dank en tot ziens IJsland, je was geweldig voor me.