De gehoopte tocht naar Þingvellir gaat niet door, want de wegen ernaartoe zijn vanuit deze hoek ook 'impassable'. Als alternatief rij ik door een soort lava uitloopgebied, waar ik hoop een mooie zonsondergang te scoren. Maar het gebied is langdradig en saai en geeft bijna nergens een uitzicht of fraai detail. Een beetje met mijn ziel onder mijn arm, merk ik wel in een totale afzondering twee pal naast elkaar staande huizen. Voor dit tafereel is de hele hobbelweg genomen, maar ik denk niet voor niets.
woensdag 11 februari 2009
Intermezzo 10
Na me wat verslapen en een knoeiboel van het ontbijt gemaakt te hebben, snel naar de Hraunfossar en Barnarfossar gereden. De ochtend heeft mooi licht, maar deze watervallen blijven deels in de schaduw liggen met lastige contrasten van dien.
De gehoopte tocht naar Þingvellir gaat niet door, want de wegen ernaartoe zijn vanuit deze hoek ook 'impassable'. Als alternatief rij ik door een soort lava uitloopgebied, waar ik hoop een mooie zonsondergang te scoren. Maar het gebied is langdradig en saai en geeft bijna nergens een uitzicht of fraai detail. Een beetje met mijn ziel onder mijn arm, merk ik wel in een totale afzondering twee pal naast elkaar staande huizen. Voor dit tafereel is de hele hobbelweg genomen, maar ik denk niet voor niets.
De gehoopte tocht naar Þingvellir gaat niet door, want de wegen ernaartoe zijn vanuit deze hoek ook 'impassable'. Als alternatief rij ik door een soort lava uitloopgebied, waar ik hoop een mooie zonsondergang te scoren. Maar het gebied is langdradig en saai en geeft bijna nergens een uitzicht of fraai detail. Een beetje met mijn ziel onder mijn arm, merk ik wel in een totale afzondering twee pal naast elkaar staande huizen. Voor dit tafereel is de hele hobbelweg genomen, maar ik denk niet voor niets.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten