Voor de dag

"Vooruit, voor de dag ermee", dacht ik met deze foto in mijn hand, toen ik hem wilde plaatsen. Maar dat klopt niet, want de zon gaat hier onder, dus is het eigenlijk meer "voor de nacht". Waarom bestaat die uitdrukking eigenlijk niet. "Hij komt boven water", die klopt beter, alleen is ie vermoedelijk niet onder water geweest en rijdt hij er slechts boven. "Onder weg" is ie zeker niet, hij rijdt er juist op, alhoewel, hij gaat wel ergens naartoe, vermoed ik. Hij komt in ieder geval "over de brug". Toch? Ook niet goed, hij was me niets verschuldigd en reed, terecht, gewoon door. Maar hij heeft me wel verwend, onbewust, door op tijd met zijn vierkantige silhouette en ronde koplampen daar even te gaan rijden.

Ik ben in de war. En uitgeput. Ik vraag me af, hoe je alles kunt geven van een oneindig gevoel? Ik dacht dat ik mijn hart volgde, maar waarschijnlijk is het andersom. Het gekke is, dat mijn hart niet van plaats verandert, als ik stil blijf staan. En als ik beweeg kom ik niet dichterbij. Ik heb naar mijn verstand geluisterd, maar het is hier zo lawaaierig, ik hoop niet dat het stom is. Ik wil mijn gevoel volgen, maar ben erdoor verdoofd. Ik wil niet meer hoeven gokken, bij het zoeken naar geluk.

Voor de dag, dan maar. Ik plaats hem voor de dag van morgen, voor de toekomst, voor onderweg. Voor de hartstocht is verborgen, voor de liefde, voor dat ik mijn hoofd te ruste leg. Ik plaats hem voor jou en voor de passie en voordat ik vergeten mocht, dat ik nog steeds vooral en bovendien, naast het proeven van het zout der tranen, de warmte en de liefde voel, die ik toen bij je zocht.

x