Misschien dat het niet zo opvalt, maar dit is (eigenlijk) niet een van mijn vakantiefoto's. Zij die me goed kennen, hadden dat bij de eerste aanblik al door.
De hele dag, die overigens heerlijk was, zocht ik in Noord Holland naar een beeld met een caravan. Er was genoeg te zien, maar niets sprak voldoende aan om te fotograferen en het vertrouwen begon weer langzaam in de schoenen te zinken (déjà vu). Maar deze dag was er dat stemmetje wat me steeds geruststelde als ik begon te mopperen, "het komt wel, wacht maar". En terug rijdend langs de kust, bij Petten om precies te zijn, bestaat deze camping. Ik ben op de dijk geklommen. De Noordzee liet ik achter me en vergat eventjes iedereen en van alles, tot ik afdrukte. Zonder het me te realiseren, heb ik hier toch een mini-vakantie meegemaakt van 1/60 seconde. Het merkwaardige was ook, dat ik alleen hier heb gefotografeerd en met 12 opnames, een volle film, daarna zo voldaan was, dat ik nergens meer oog voor had en zo snel mogelijk naar huis wilde. Alleen het stemmetje mocht blijven kletsen en ik kletste mijn geluk en dank terug (nog steeds trouwens).
Bij het vertellen van een mop is het niet de bedoeling dat automatisch de clou wordt uitgelegd. Maar nu wil ik me ervan verzekeren dat de humor van de opname opvalt en dat men op zoek gaat naar zowel de lach als de traan in de foto.
Voor veel mensen in Nederland begint vandaag de herfstvakantie. Voor de medewerkers van de caravan fabrikanten Knauss en Tabbert in Duitsland is vorige week 'een lange vakantie' begonnen. De fabrieken zijn failliet en er komt geen 'Doorstart á la Kip', door verkeerd en te gretig management, wordt er gezegd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten