Doel

Dit is Turnhout, althans een stukje ervan. In de zomer. Gewoon wat huisjes, met spulletjes, een straatje erbij, wat groen en een lantaarnpaal. Op het eerste gezicht niets bijzonders, toch? Nee, dat klopt, maar toen sprak het me aan en nam ik het beeld. Vanaf het talud van een brug. En nu plaats ik het. Gaap.

Eergisteren was het een prachtige herfstdag, dus toog ik erop uit met mijn foto spulletjes en goed gemoed. Mijn doel was met een paar heerlijke herfstplaten thuis komen. Alle omstandigheden stonden een grote kans van slagen toe. Maar ik had het niet. Ik was niet in vorm, ik was niet op de juiste plek op het juiste moment. In de files ernaartoe koos ik al te vaak de verkeerde rij. Aan het einde van de dag was ik wel op de juiste plaats, maar verloor ik het licht en deed ik, wat een visser aan het einde van een onproductieve dag doet; genoegen nemen met de bijvangst. Lees niet dat ik treur. Het was jammer, maar ik ben er even lekker uit geweest.
Op dat soort momenten vraag ik me dan af, wat nu eigenlijk echt het doel was: genieten van de Veluwe, of het vangen van een beeld? Of een stapje verder, in hoeverre hangt mijn geluk af van die foto, waar ik 'tevreden' mee ben. Ik zou zeggen dat het heel belangrijk voor me was, maar niet essentieel. Iets maken, ja, creatief zijn kan een doel zijn. Het zou een doel mogen zijn. Wat mij betreft voor iedereen. Het zou enorme positieve gevolgen kunnen hebben voor alles en iedereen, denk ik dan eufoor. Iets maken geeft zo veel voldoening. Wat te denken van het maken van het eten voor jezelf en je gezelschap. Of het maken van geluid kan prettig zijn en zit er een ritme of melodie in dan heb je al muziek en voor beweging en dans geldt al hetzelfde. Maak een aquarel of maak je lamp op zolder of maak een korset en iemand aan het lachen, het maakt (...) niet uit, al maak je de deur open voor een ander, men wordt er beter van. Ik zit wel een beetje met 'maken dat je wegkomt', hier kan je in spagaat eindigen. Waar ook een spanningsveld ligt is in het maken van vrienden. Want ik las dat je vijanden zou moeten hebben, anders kan je geen vrienden hebben. Als ik nu niet zeker zou weten of ik een vijand zou hebben, zou ik er dan eerst een moeten maken om me van een vriend te verzekeren. Of werkt het andersom, ik heb een vriend, dus ergens zal wel een vijand lopen.

De eerste foto van dit bericht staat er omdat ik niets dichter bij Doel heb. Die dag had ik een ander doel dan het maken van die foto. Maar het schijnt dat men Doel wil afbreken, het moet een dok worden. Belgie zal dan Doelloos worden. Het plaatsje heeft een zichtbare historie en staat tegelijkertijd in de schaduw en rook van een kerncentrale. En het vecht voor voortbestaan. Als ik het goed begrijp wordt of is het een kunstenaars bolwerk, waar de creativiteit zuiverend kan zijn. Ik hoop niet dat het de evenknie van Ruigoord gaat worden.

O ja, met een dergelijke foto hoopte ik zaterdag jl. thuis te komen, maar dat was niet nodig want die had ik al. Iets nieuws maken en het goede bewaren daar gaat het om.

Het bos was mooi en het doel ook. Ik hoop dat ze blijven bestaan.