Bij het maken van deze foto kwam iemand op mij af. Hij wilde graag een praatje, maar sprak nauwelijks engels. Het was de gepensioneerde eigenaar, de boot was ruim 70 jaar en lag al jaren op de kant. Het schip leek wel een visgraat, maar zo een met een kop en staart. Zijn trots en leven lag daar rustig voor zijn deur langzaam uiteen te vallen. Beneden aan de kaai lag zijn nieuwe trots, een kleine houten roeiboot, ook 70 jaar, als kind van zijn vader gekregen.
De Hollandse Platvis Vloot wordt ingekrompen met 23 boten en die boten worden gesloopt, zodat ze elders op de wereld niet alsnog vis gaan vangen... Dat is toch best bizar. Het geeft aan wat een gigantisch effectieve schepen dat zijn, dat de visstand zorgelijk blijft en dat we erkennen dat mensen zelf niet het vermogen hebben zich te beheersen (ik generaliseer voor het gemak).
Iedereen die dit leest wens ik voor 2008 toch een succesvol jaar, een rechte koers, met alleen deining die hanteerbaar is en een behouden vaart.
Hoe gaat dat lied van Boudewijn de Groot ook al weer; "Hoe sterk is de eenzame visser die recht tegen de wind zichzelf een weg baant". Nu bekruipt me het gevoel dat ik in de film "The Perfect Storm" speel, waar een vissersteam zijn 'geluk' zoekt en dan in nogal te zwaar weer terecht komt. Mag je voor dat doel alles in de waagschaal leggen, of is dat je plicht? Is dat "je gevoel volgen", dat bedoelen ze toch niet met "mens, durf te leven"?
Perfecte storm, rare titel eigenlijk door de combinatie van woorden, zou Erwin Krol die bedacht hebben? Hooguit zij die er lachend uit terugkeren, zouden iets een perfecte storm kunnen noemen.
Ik weet nu dat, wanneer je in een storm zit, waar je ook kijkt, er niets perfect is. In een beste storm heb je nauwelijks iets in de hand en dat noem ik niet ideaal.
edit: translated into English under 'reacties'
2 opmerkingen:
Nice photo. I don't know what you wrote there, but I noticed that all of your photographs on this blog are of Fred Hazelhoff quality. Well, he'd be proud anyway. Nice work! :)
Tot later,
Marc
Thanks Marc for the compliment, your pro critique means a lot to me, and being compared to our uncle makes me blush. I still think of him when I use the cablerelease.
I tried to translate the text as follows:
Moskenes, Lofoten.
When I made this photo someone came to me. He was in for a chat, but hardly spoke a word english. He was the retired owner, the vessel was over 70 years and was on land for many years. The ship looked like a fishbone, but one with head and tail. His pride and life was quietly laying in front of his door slowly desintegrating. Down at the quay was his new pride, a small wooden rowingboat, also 70 years old, been given by his father.
The dutch fishing fleet (plaice and sole and other sorts) is beeing reduced with 23 boats and those boats are being demolished, to make is impossible for people to use them elswhere in the world.
That is somewhat bizarre. It shows how immensely effective these ships are, that the amount of fish in the sea remains worrying and that we acknowledge that people do not have that power to control themselves (I generalize for my ease).
Anyway, everyone who reads this I wish for 2008 a properous year, a strait bearing, a controlable swell and a safe journey.
How is that Boudewijn de Groot song again: “How strong is the lonely fisher who straight up against the wind, makes his own way”. These days I get the feeling I’m playing in the Perfect Storm, where a team of fishermen is in search of luck (happiness) and then enter in too heavy wheather. Is it allowed to put everything in jeopardy for that goal, or is it your duty? Is that “following your senses”, that’s not what they mean with “dare to live”, do they?
Perfect Storm, strange title due to the combination of words, would Erwin Krol have invented it? Only the people who return smiling could call something a perfect storm. I now know that, when you are in a storm, that wherever you look, nothing is perfect. In a huge storm you hardly control anything and I don’t call that ideal.
Een reactie posten